Group at table for the promotion May 23, 2013

Osim toga, dr Njegovan je istakao da u NDH narod nije podigao ustanak ni protiv fašista – Italijana, ni protiv nacista – Nemaca, već protiv Hrvata ustaša i ustaškog terora. Time je osnovno obeležje ustanka srpskog četnika na Tromeđi opštenarodni ustanak i zaštita naroda, ne samo od strane četnika vojvode Đujića Momčila, već i onih srpskih formacija koje su bile pod italijanskom komandom. To nije bio ustanak partizana, niti antifašista, kako se to kasnije prikazivalo. U njemu nije bilo ičega ideološkog. Jednostavno, srpski narod se digao na oružje protiv ustaša i NDH – da bi preživeo. Značajno je primetio da tamo gde je bilo četničkih jedinica, nije bilo genocida.

O prethodne dve knjige Mile Mihajlović “Komandir” i “1943 – Dalmacijo, mladosti” govorio je dr Žarko Dimić, rodom iz Srba. On je istakao istinitost opisanih dešavanja i sudbinu ljudi na prostorima Tromeđe, gde ovakvo jedno svedočenje često znači i jedini zapis o njihovim porodicama. Priče i događaji koji su decenijama skrivani, čak i od preživelih potomaka zbog njihove lične bezbednosti, danas dobijaju potvrdu u dokumentima i u arhivskoj građi koju su sačuvali Italijani u svojim državnim, vojnim i privatnim arhivama. Paradoks je tim veći zato što istinu nisu sačuvali Srbi, već Italijani, došli da budu saveznici Nezavisnoj državi Hrvatskoj, čime dokumentacija postaje još dragocenija kao svedočanstvo istorije.

Sa posebnom pažnjom propraćeno je svedočanstvo Daneta Lastavice koji je kao 13-godišnji dečak preživeo 21. novembar 1941. kada su mu ustaše, na 12 metara udaljenosti, ubili oca i porodicu u rodnom selu Kosinju, srez Perušić. Potresno svedočanstvo o nesreći srpskog naroda koga su ideologije podelile i tako omogućile genocid nezapamćenih razmera, ostavilo je jak utisak na slušaoce. Kasnije, kao odrastao čovek, bio je svedok još jednog zločina nad zločinima: “Nakon Brijunskog plenuma, ugledam u svojoj radnoj sredini kako mladi pripravnici SUP-a Gospić cepaju ta dokumenta i pale ih” – rekao je opisujući posleratno uništavanje dokaza o ustaškim zločinima baš od onih koji je, te zločine i zločince, trebalo da uhvate i privedu organima pravde. On podseća i da su, nakon plenuma na Brionima 1966. godine, s visokih državnih funkcija u Hrvatskoj poskidani Srbi i postavljeni ustaški sinovi. I od tada je počelo uništavanje arhiva o ustaškom genocidu nad Srbima.

Istorijska istina je izuzetno značajna jer, osim što onemogućava prekrajanje istorije, ona vrši prevenciju novog zločina – zaključila je Mila Mihajlović. Isto tako, može da doprinese prevazilaženju nepremostive udaljenosti strana. Pod jednim uslovom, uslovom iskrenog pokajanja onih koji baštine zločin i poštenog odnosa prema žrtvama i njihovim potomcima. Bitno je biti čovek i hrišćanin i to ostati i onda kada je to najteže, rekla je Mila Mihajlović.
http://www.generalmihailovich.com/2013/05/23-maj-2013-jovan-drndak-njegovic.html

 

                                                 Knjigu Mile Mihajlović možete poručiti na jnjegovic@gmail.com

Comments are closed.